...sekolah kehidupan..

Tuesday, September 13, 2011

Bab ini. saya rasa macam sakit.

ini mungkin menjadi cerita orang perempuan sahaja. perempuan yang besar dan sudah dewasa.

Mata sudah rasa panas-panas. Hidung ada hingus tak habis-habis. Tanda demam mai lagi. apahal lah asyik demam. Lepas ni mau seguni vitamin c aku nak telan. Sudah saya cakap pada encik suami semalam masa pergi pasar.

Erm.

Tadi.

Ada cikgu cikgi. Berkumpul tempat saya. kami berborak.

Dari isu raya. Isu gaji. Cek gaji online. Sampai la isu nak anak. Ditujukan pada yang susah dapat anak.

....

Saya?

Saya tak tahu rezeki saya macamana. Saya baru lagi. saya pun tak tau masa depan-depan mungkin ada atau tidak. Maka saya diam dan dengar saja.

....

Depa kata:

Ada cikgu buat bayi tabung uji. Ambil benih suami. Dan benih isteri. Senyawakan. Guna tabung uji. Kemudian. Baru pindahkan ke rahim ibu. Kos rawatan RM 10,000.

RM 10,000 macam tidak ada nilai jika nak dibandingkan dengan berharganya nilai seorang anak. Ye dak?

.....

Lepas tu. Depa kata lagi:

Saya tak mau dah. Cukup lah dua. Sepasang.

Sorang lagi kata: saya nak lagi. anak baru seorang. Kalau boleh nak lagi dua orang.

Saya?

Dok diam lagi. dengar saja. Tak tau nak sambung cakap macamana. Saya belum pun reti rasa nak bersalin.

....

Depa kata lagi:

Sakit nya bersalin. Sakit sangat.

Saya dok senyap. Saya memang takut.

Depa tengok saya. depa kata. Nanti awak akan rasa.

....

Lepas tu. Sembang lagi pasal beranak.

Ada cikgu sama saya cesearan. Dia kata. Aku tak taw sakit beranak macamana. Anak aku keluar ikut tingkap. Sudah dua. Sepasang. Aku tak mau lagi dah. Tingkap tutup dah.

Depa kata.

Masa tu tak malu dah. Yang tau. Nak anak keluar.

Saya dok diam juga.

Tak reti nak sambut.

....

Depa kata:

Memang malu. Tapi itu untuk satu lagi nyawa yang akan kita sayang sampai bila-bila.

Doktor laki-laki atau perempuan memang nasib.

Lagi nasib.kalau kena doktor pelatih.

Ada yang tengah menjahit pintu rahim sambil berborak.

Datang doktor jenguk.

Cakap. Ini jahit salah.

Nah! Buka balik.

Jahit balik.

Oh. Sakit.

....

Masa itu saya pikir.

Kenapa orang dulu-dulu bersalin kat rumah tak payah pun jahit-jahit.

Teknologi sekarang semua nak cepat.

Kena gunting kemudian jahit.

.....

Saya doa. Kalau tuhan bagi izin saya jadi seorang mak kepada seorang anak.

Saya harap anak tu keluar. Blebusshhhh! Lepas push. Tak dan depa gunting dan tak payah jahit.

Kalau. Ish. Ada perkataan kalau disitu.

....

Kemudian. Kami sama-sama ketawa. Ada lagi cerita. Tapi rahsia.

0 comments :


iman dan ulam..begitu dasyat kah?